Reconstructie
Mijn werk is gebaseerd op beelden van gebeurtenissen die ik mij herinner. Gebeurtenissen die in de hersenen zijn opgeslagen. Hoe dat werkt vind ik interessant; een objectieve gebeurtenis is tot subjectief beeld geworden omdat dit op een individuele manier in het geheugen verblijft. De beelden vervormen, bepaalde gedeelten vallen weg, waardoor mijn herinnering tot een constructie wordt. De herinneringen die helder zijn, reconstrueer ik. Ik haal details naar boven en die werk ik uit. Dit resulteert in een voortdurende stroom van gedachten en ontwikkelingen.
Planten, dieren, feeërieke atmosferen. Vergankelijkheid, dreiging, geweld en vermomming. Het verliezen van de controle, opslokken, eten en gegeten worden. Dit zijn voor mij allemaal elementen om kleine episodes van verhalen mee te creëren.
Tekenen, film, schilderen, installatie/presentatie
Ik teken, omdat tekenen voor mij de meest directe vorm is om deze episodes te visualiseren.
Een gedeelte van de tekeningen maak ik vervolgens tot bewegend beeld door ze te filmen. Daarbij voeg ik ook geluid toe. Op deze manier ontstaat een geheel waarbij de tekening de basis blijft maar waarbij de getekende wereld gaat leven.
Dit alles heeft een verloop in de tijd. De beleving van dit verloop van tijd onderzoek ik, bouw ik uit met mijn werk: ik maak tekeningen, leg verschillende stadia in het tekenen vast. Door montage, door de tekeningen tot film te maken, ontstaan tijdsduur, ritme en herhaling. In dit werk experimenteer ik met (non)lineariteit, begin en einde, gelijktijdigheid, herhaling en stilte. In mijn schilderijen zoom ik in op details afkomstig uit tekeningen en werk deze uit op doek.
Ik wil mijn werk laten zien op een voor de toeschouwer zo intiem mogelijke manier. Daar waar de toeschouwer zich kan concentreren en helemaal op kan gaan in het werk, door zich letterlijk te kunnen bewegen door het werk zelf, door erin rond te kunnen dwalen.
Voor de gelegenheid van een tentoonstelling maak ik daarom installaties met grote wandschilderingen die een hele ruimte in beslag kunnen nemen.
Mijn films presenteer ik als kleine een op een ervaring met koptelefoon in een cabine die aansluit op de wandschilderingen, of op groot scherm in een verduisterde afgesloten ruimte, zodat de toeschouwer alleen nog maar geconfronteerd en omgeven wordt door het beeld en geluid van de film.
De installaties worden gemaakt voor een specifieke context, zijn tijdelijk; verschijnen en verdwijnen weer, zijn fysiek een uitdaging, waardoor ik ook letterlijk de confrontatie wil aangaan met het controleverlies.
Het verliezen van de controle is op de een of andere manier onvermijdelijk als het om herinneringen gaat. In mijn tekeningen, film, schilderen en installaties maken wil ik ingaan op dit proces van opbouw en afbraak, van tevoorschijn laten komen en laten verzinken.
